1) قطعه ای از یه دوست، دست به دست به من رسید، باارزش تر از هر هدیه ممکن. قطعه ای پیانو که با آکاردئون همراهی میشد. نوای دلکش و ترکیبی از غم و شادی. درست مثل دستگاه ماهور. درست مثل با در اشک شوق یا در اوج ناراحتی خندیدن.2) زمان همچون می جاری و ما ماهیان مست مست غرق در دریای متلاطم سرنوشت. مست از باده زیستن و تشنه ابدیت . من روز را دوست دارم ولی از روزگار می ترسم! 3) همین که زمینه ای برای به تکاپو انداختن استعداد باشه باید خداروشکر کنم ولی حسم اینه 4 ساله در جا می زنم شاید به خاطر اینکه آینده معلوم نیست ولی باید نترسید و پیش رفت. 4) کدومشون پایان می پذیره؟ کهکشان ها، هنر، تخیل آدمی، زمینه

Gather ye rosebudsWhile ye may,Old time is still a flyingAnd the same flowerThat smile todayTomorrow will be dyingRobert Herrick غنچه های گل سرخ راکنون که می توانی برچینزمان سالخورده در گذر استو همین گلی کهامروز می زند لبخندفردا خواهد مرد پ.ن: O Captain! my Captain! برچسبها: O Captain, والت ویتمن, انجمن شاعران مرده, پیتر ویر, رابین ویلیامز

ما رایت الا جمیلا

هوای تازه تر می خوام

عاشق اون بنفشه هام

بنفشه های شهرمون

خسته از این اسارتم

دنبال اون ستاره هام

ستاره های مهربون

برچسبها: مهتاب, نرگس شیراز, هوای تازه, انوشیروان روحانی

1) دلم هوای آداجیوی توماسو آلبینونی رو کرد! خب پس پلی اش کنم. اینم از این!2) شاید اینقدر تاثیر گذاره که صبر این روز ندارم که بری لیندون به اوجش برسه بری لیندونی که چند ده بار دیدم ولی باز اون جادوش احاطه ام کرده. 3) پرسه زدن در مه، در قلمروی سایه ها، دیدن جدال و ناله آفتاب از پس ابر و نغمه باران!

آوَخ چه کرد با ما این جان روزگار آوَخ چه داد به ما هدیه آموزگار «دختر بهنام نل»در های و هوی شهردر جستجوی عدن ابد، پارادایس بوددر پشت موی ریخته بر چشم، برادرشیا موهای منفصل از گردن پدربزرگدر لای چرخ کالسکهدر لای عین چرخ کالسکهدر لای چرخش عین عاج چرخ کالسکهدر لای چرخ چرخش این همه بازی روزگاربسی رنج